.......................................................................
وقتی پنجم دبستان بودم سوالی ذهنم رو مشغول کرده بود که خودم بعد ها جوابش رو پیدا کردم. سوال من اونروزها این بود.
"وقتی میگید خواستن توانستن است خب فرض کنید من میخام مچ رستم رو بخوابونم و رستم هم میخواد مچ من رو بخوابونه. کدوم موفق می شیم؟"
جواب های مسخره ای از معلم و پدر و مادرم دریافت می کردم
هر کسی بیشتر بخواد همون برنده است
حتی اگه بخوای میتونی مچ رستم رو هم بخوابونی ولی واقعن باید بخوای.
و چیزهایی شبیه جواب بالا. و خودم بعدها فهمیدم که خواستن وقتی توانستن است که می خواهی بر طبیعتی غلبه کنی که علیه تو نیست. پس به نظر من اون جمله های اول این پست می تونه چرت و پرت و حتی غیر ممکن باشه .کلیشه ای هم که هست. با اینحال من یاد گرفتم که گاهی به مردم اونطوری احترام بذارم که دلشون میخواد. از اونجا که بیشتر مردم جمله های اینچنینی رو حاوی انرژی مثبت می دونند و بهشون حس خوب میده پس من هم با همه توضیحاتی که دادم گاهی مجبور میشم از این کارهای به نظر کلیشه ای انجام بدم.امیدوارم این اراجیف باعث حس بد نشده باشه. به هر حال نوروزتون مبارک. چشمک.
